Για τον πολύ κόσμο η θεραπεία με οδοντικά εμφυτεύματα είναι κάτι το εντελώς καινούργιο, κάτι που μοιάζει με ένα όνειρο που τώρα επιτέλους πραγματοποιήθηκε. Όμως δεν είναι τίποτα περισσότερο από την εξέλιξη μίας λύσης που σήμερα είναι πολύ καλύτερη αλλά ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ΄50 από την παρατήρηση ενός σουηδού επιστήμονα ότι το τιτάνιο ως υλικό μπορεί να γίνει ένα σώμα με το οστούν.

Αυτό ονομάστηκε οστεοενσωμάτωση και αποτέλεσε την βάση πάνω στην οποία στηρίχτηκαν αρκετά συστήματα εμφυτευμάτων που βρίσκονται στην αγορά σήμερα.

Τα μεγάλα ποσοστά επιτυχίας (πάνω από 95 %) μετατρέπουν την ερώτηση θα έχω ένα καλό αποτέλεσμα στην βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει αυτήν την στιγμή τίποτα καλύτερο από αυτήν την λύση.

Μέχρι πριν από μερικά χρόνια όταν υπήρχε απώλεια ενός η περισσότερων δοντιών η λύση ήταν το τρόχισμα των διπλανών δοντιών με ότι αρνητικό αυτό συνεπάγεται και η κατασκευή μίας ακίνητης γέφυρας ή ενός κινητού μηχανήματος. Αν έλλειπαν όλα τα δόντια τότε αναγκαστικά ο ασθενής έπρεπε να φορέσει μια μασέλα η οποία με τα χρόνια λόγω της ατροφίας του οστού μετά από διαδοχικά και αναπόφευκτα γεμίσματα γινόταν άχρηστη.

Ο ασθενής με μια προσθετική εργασία ακατάλληλη πλέον είχε να αντιμετωπίσει αισθητικά, λειτουργικά, αλλά ακόμα περισσότερο ψυχολογικά προβλήματα καθώς όχι μόνο έδειχνε αλλά και αισθανόταν αρκετά μεγάλος (Εικ. 1).

Σήμερα όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Όμως αυτή η λύση για να δώσει τα μέγιστα αποτελέσματα θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί σωστά πράγμα το οποίο προϋποθέτει, από τον ασθενή σωστή επιλογή γιατρού αλλά και επιμελή στοματική υγιεινή αλλά και από τον γιατρό σωστή επιλογή ασθενή, σωστό σχεδιασμό θεραπείας αλλά και ακρίβεια στους χειρισμούς. Μόνο έτσι η λύση των οδοντικών εμφυτευμάτων θα είναι μακρόχρονη και αποτελεσματική.

TA ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ME ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΑ

Προηγείται η σωστή μελέτη του ασθενή αναφορικά με τον αν έχει το απαραίτητο οστούν σε ύψος και εύρος για την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων.

Αν αυτό δεν υπάρχει τότε υπάρχει ακόμη και η δυνατότητα δημιουργίας οστού με πρόσθετες εγχειρητικές τεχνικές. Ακολουθεί η τοποθέτηση των εμφυτευμάτων ( Εικ. 2 ριζόμορφες βίδες τιτανίου) που παραμένουν καλυμμένες από τα ούλα για 3 ή 6 μήνες.

Ακόμη υπάρχει η δυνατότητα σήμερα την μία μέρα να τοποθετηθούν τα εμφυτεύματα και την επομένη ο ασθενής πάνω σε αυτά να δεχτεί προσωρινά δόντια μέχρι την παρέλευση του αναγκαίου διαστήματος οστεοενσωμάτωσης. Στην συνέχεια ακολουθεί η αποκάλυψη των εμφυτευμάτων και η αποκατάστασή τους με τα κατάλληλα δόντια (Εικ. 3) τα οποία δεν διαφέρουν στην συμπεριφορά τους από τα φυσικά.

Η ιδανική τοποθέτηση και διατήρηση των εμφυτευμάτων προϋποθέτει ότι αυτά σε καμία περίπτωση δεν διαφέρουν αισθητικά από τα παρακείμενα φυσικά δόντια και ότι ο ασθενής τα περιποιείται όπως και όλα υπόλοιπα (Εικ. 4 και 5).